Infekcje bakteryjne to wciąż jeden z najpoważniejszych problemów związanych z wszczepianiem implantów. Naukowcy z Finlandii opracowali jednak powłokę, która skuteczniej niż dotychczasowe opcje zapobiega rozwojowi bakterii.
Bakterie lubią pory
Implanty medyczne, takie jak endoprotezy czy implanty stomatologiczne, wykonywane są na ogół z metali (np. stopów tytanu). Nie są to jednak elementy lite, nie mogłyby bowiem wówczas zintegrować się z tkanką. Dopiero kiedy nada się im odpowiednią porowatość, tkanka (na przykład kość) może je swobodnie przerastać. Dzięki temu implant pozostaje na swym miejscu i dobrze spełnia swoją funkcję.
Niestety, maleńkie pory w strukturze implantu stwarzają przyjazne środowisko nie tylko dla tkanki, ale i dla bakterii. W takim przypadku groźne mikroorganizmy nie tylko osadzają się na powierzchni, ale i ochoczo penetrują wnętrze implantu – a ryzyko infekcji gwałtownie wzrasta.
W poszukiwaniu elastycznej powłoki
Oczywiście implanty nie są zostawiane bez odpowiedniej ochrony – aby zapobiec rozwojowi bakterii, a równocześnie poprawić integrację z tkanką, stosuje się odpowiednie powłoki. Te jednak, które wykorzystuje się obecnie, są oparte głównie na hydroksyapatycie (naturalnie występującym w kościach związku mineralnym) lub bioaktywnym szkle i w trakcie obróbki cieplnej bardzo łatwo pękają. A każda szczelina to zaproszenie dla bakterii.
Ideałem byłaby więc powłoka o odpowiednio wysokiej gęstości i elastyczności – dobrze przylegająca do implantu i nie pękająca. Jak donoszą naukowcy z zespołu profesora Michaela Gasika z Aalto University, udało im się taką właśnie warstwę otrzymać. Ich sekretem jest dodatek beta-trójfosforanu wapnia (ß-TCP).
Znaczenie odkrycia
Odkrycie to może być punktem zwrotnym w walce z odpornymi na leki bakteriami, które są obecnie przyczyną 10-15% komplikacji pojawiających się po wszczepieniu implantu.
Nowa powłoka na implanty opracowana została w ramach finansowanego ze środków unijnych programu Meddelcoat, którego celem są nowej generacji biozgodne warstwy zapobiegające rozwojowi bakterii i poprawiające fiksację implantu.
Źródło: pcimag.com


