Elementy konstrukcji stalowych często poddawane są cynkowaniu zanurzeniowemu (ogniowemu) a następnie pokrywane farbą proszkową. Aby uniknąć problemów związanych z późniejszą aplikacją i przyczepnością powłoki malarskiej, Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM) opublikowało nowy standard ASTM D7803-12 dotyczący przygotowania cynkowanych powierzchni przed naniesieniem na nie powłoki proszkowej.
fot. Bartek_chiny (stockfreeimages.com)
Nowy standard ASTM D7803-12 opracowała specjalna komisja ASTM ds. Ochronnych Powłok Przemysłowych, podlegająca komisji zajmującej się Farbami i Powłokami, Materiałami i ich Zastosowaniami. Dotyczy on elementów ze stali lub żelaza, poddawanych cynkowaniu zanurzeniowemu (nazywanego też cynkowaniem ogniowym), czyli tych zanurzanych w kąpieli cynkowej w celu utworzenia na powierzchni powłoki ochronnej.
Powstałe wskutek cynkowania pokrycie podlega nieustannym zmianom. Natychmiast po wyjęciu elementu z kotła znajdujący się na powierzchni cynk zaczyna reagować ze środowiskiem, wskutek czego powstają najpierw tlenki i wodorotlenki, a następnie węglany cynku. Zanim dojdzie do całkowitej konwersji, mija zwykle do dwóch lat, w zależności od warunków pogodowych oraz wilgotności otoczenia. Ostateczny produkt to twarda i zwarta warstwa tlenków, wodorotlenków i węglanów, wykazująca wysoką odporność na korozję atmosferyczną.
Niestety jednak na etapie tworzenia się patyny tlenki i wodorotlenki słabo przylegają do powierzchni, dlatego przed naniesieniem farby proszkowej muszą być usunięte z podłoża. Dodatkowy problem to uwalnianie się z powierzchni pęcherzyków gazów lub pary wodnej uwięzionych wcześniej podczas cynkowania, a zatrzymywanych pod powłoką przez tlenki metalu. Ocynkowany materiał musi być więc dodatkowo poddany odgazowaniu – w przeciwnym razie pod wpływem wysokiej temperatury w trakcie sieciowania naniesionej farby proszkowej pęcherzyki zaczną migrować na powierzchnię i spowodują łuszczenie się powstałej powłoki. Stanie się ona krucha i podatna na ścieranie, a utworzone w niej szczeliny ułatwiają dostęp do głębszych warstw czynnikom korozyjnym. Ostatecznie więc nie będzie mogła pełnić swojej roli, zwłaszcza w agresywnych środowiskach bogatych w chlor. Do tego ucierpi jej wygląd, produkty korozji cynku ujawniają się bowiem w postaci nieestetycznych białych plam.
Jak widać więc, odpowiednie przygotowanie ocynkowanej powierzchni jest bardzo ważne. Zasady wyszczególnione w nowym standardzie (dostosowane do stanu powłoki cynkowej, jej chropowatości oraz ilości i wieku produktów korozji) mają pomóc uzyskać dobrą adhezję i krycie naniesionej powłoki, gwarantując jej funkcjonalność i nienaganny wygląd przez długi czas.
Nową normę znaleźć można na stronie ASTM.
