Artykuł zamieszczony w „Journal of Coatings Technology and Research” prezentuje kluczowe osiągnięcia w dziedzinie dyspersji pigmentów. To ważny aspekt z punktu widzenia poprawy jakości i wytrzymałości powłok polimerowych.
Indyjscy naukowcy przyglądają się trzem głównym technologiom wykorzystywanym w procesie dyspersji pigmentów. Są to dyspergatory wysokoobrotowe, młyny kulowe oraz kawitacja ultradźwiękowa. Badano ich wpływ na rozkład pigmentów, intensywność koloru oraz stabilność.
Wysokoobrotowe dyspergatory są skuteczne w fazie początkowego rozbijania aglomeratów pigmentów, jednak kwestie związane z lepkością mogą zmniejszać ich wydajność w niektórych formułach. Młyny kulowe są efektywniejszym rozwiązaniem, jednak wyzwaniem pozostaje tutaj duże zużycie energii oraz zatykanie się sit w trakcie procesu mielenia.
Jako skalowalna i energooszczędna technologia postrzegana jest natomiast kawitacja ultradźwiękowa. Umożliwia ona równomierną dyspersję i lepszą stabilność pigmentów, dzięki czemu staje się obiecującym wyborem dla nowej generacji powłok. Integracja tej metody umożliwi opracowanie powłok o doskonałych właściwościach użytkowych i stabilności oraz przyjaznych środowisku.
Źródło: Nagaraj, K., Badgujar, N. P., & Kulkarni, R. D., Advancements in pigment dispersion technologies: high-speed dispersers, bead mills, and ultrasonic cavitation for enhanced coating performance, „Journal of Coatings Technology and Research”, nr 23 / 2026, s. 273–295.
Źródło: european-coatings.com
