REKLAMA

Newsletter

Dołącz do newslettera:
Zaznacz, jakie informacje Cię interesują:

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez wydawcę serwisu rynekfarb.pl w celu realizacji usługi „Newsletter rynekfarb.pl". Zapoznałem/zapoznałam się z pouczeniem dotyczącym prawa dostępu do treści moich danych i możliwości ich poprawiania. Jestem świadom/świadoma, iż moja zgoda może być odwołana w każdym czasie, co skutkować będzie usunięciem mojego adresu e-mail z listy dystrybucyjnej usługi.

Potwierdzam zaznajomienie się z Instrukcją dla subskrybentów oraz z Polityką prywatności.

Kliknij i zapisz się bezpłatnie do naszego newslettera ›

Na czym polega test w komorze solnej

Jednym z badań, które standardowo stosuje się do oceny odporności korozyjnej materiału czy powłoki, jest badanie w rozpylonej solance (mgle solnej), znane też jako test w komorze solnej. W sprzyjających korozji warunkach – w komorze wypełnionej rozpylonym roztworem chlorku sodu – szybko wychodzi na jaw, która powłoka dobrze spełnia swoją antykorozyjną funkcję, a która wymaga jeszcze dopracowania.

test w komorze solnej

Poddana testowi w komorze solnej śruba z widocznymi śladami czerwonej rdzy. Fot. Wikimedia Commons

Badanie polega na zamknięciu na kilkanaście lub kilkadziesiąt godzin próbek różnych materiałów w komorze, w której panują ekstremalne warunki. Standardowo jest to temperatura 35°C i atmosfera 5% NaCl (co oznacza, że rozpylony zostaje wodny roztwór chlorku sodu o stężeniu 50 g/dm3). Czas badania waha się od 16 do 96 godzin. Po jego upływie próbki są analizowane – ocenia się m.in. ich wygląd, ubytek masy, liczbę i rozmieszczenie defektów korozyjnych czy zmianę właściwości mechanicznych. Dokonuje się też analizy mikroskopowej powierzchni i określa się czas, po jakim pojawiły się na próbce pierwsze zmiany korozyjne.

Dokładne wytyczne dotyczące przygotowania próbek, przebiegu testu, przyjętych parametrów oraz ostatecznej oceny są zawarte w normach (np. PN-EN ISO 9227:2012E). Oczywiście zarówno komora, jak i znajdujące się w niej urządzenia rozpylające nie mogą być wykonane z materiału łatwo korodującego. Bardzo istotne jest też rozmieszczenie próbek w komorze. Roztwór z jednej płytki nie może spływać na inne, toteż próbki muszą być rozwieszone w pewnych odstępach. Odległości między nimi nie mogą jednak również być zbyt duże. Jeśli rozwiesimy każdą płytkę w zupełnie innej części komory, uzyskamy niemiarodajne wyniki, bo w różnych jej punktach warunki mogą się nieco różnić.

Należy pamiętać, że test w komorze solnej nie pozwala nam w sposób niezależny i obiektywny określić odporności korozyjnej materiału. Nawet jeśli będziemy się trzymać standardowych parametrów badania, rezultaty testów w różnych komorach solnych będą się różnić i nie można ich porównywać. Zastrzegają to na wstępie autorzy wszystkich norm. Wynik, który otrzymujemy, odnosi się zawsze do pewnej wartości wyjściowej – możemy więc na przykład określić odporność korozyjną próbki z powłoką antykorozyjną w odniesieniu do próbki bez powłoki, pod warunkiem że obydwie zostały poddane badaniu równocześnie.

Opracowano na podstawie:
[1] Stalenierdzewne.pl
[2] Przyspieszone badanie laboratoryjne w obojętnej mgle solnej, Politechnika Szczecińska
[3] ASTM

Czytaj również

Oceń artykuł:
Oceń pozytywnieOceń negatywnie
100%
0%
Ocen: 2
Loading...Loading...
Napisz do redakcji
Podziel się

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 REKLAMA