REKLAMA

Newsletter

Dołącz do newslettera:
Zaznacz, jakie informacje Cię interesują:

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez wydawcę serwisu rynekfarb.pl w celu realizacji usługi „Newsletter rynekfarb.pl". Zapoznałem/zapoznałam się z pouczeniem dotyczącym prawa dostępu do treści moich danych i możliwości ich poprawiania. Jestem świadom/świadoma, iż moja zgoda może być odwołana w każdym czasie, co skutkować będzie usunięciem mojego adresu e-mail z listy dystrybucyjnej usługi.

Potwierdzam zaznajomienie się z Instrukcją dla subskrybentów oraz z Polityką prywatności.

Kliknij i zapisz się bezpłatnie do naszego newslettera ›

Grubość powłoki malarskiej – WFT i DFT

Chcąc mieć trwałą powłokę malarską, trzeba zadbać o jej odpowiednią grubość. WFT – grubość warstwy farby na mokro (przed wyschnięciem) – oraz DFT – ostateczna grubość powłoki na sucho – to parametry, z którymi trzeba się dobrze zaznajomić przed pracami malarskimi.

grubość powłoki

Fot. Blotty (stockfreeimages.com)

Grubość powłoki malarskiej wymaga od nas ścisłej kontroli w czasie malowania. Jeśli naniesiona warstwa farby okaże się zbyt cienka – nie zapewni wystarczającego krycia i nie będzie chroniła podłoża. Jeśli zbyt gruba – pojawią się spękania.

Ostateczną grubość powłoki, już po wyschnięciu farby, określamy skrótem DFT (ang. Dry Film Thickness). Producenci systemów malarskich podają tzw. grubość nominalną (NDFT), zdefiniowaną w normach jako minimum wymagane by osiągnąć gwarantowaną trwałość.

Jak stwierdzić na etapie malowania, czy powłoka będzie mieć zalecaną grubość? Wystarczy po naniesieniu farby dokonać pomiaru grubości na mokro, z wykorzystaniem specjalnego grzebienia (szczegóły w normie PN-EN ISO 2808:2008P). Uzyskany wynik to WFT (ang. Wet Film Thickness). Po odparowaniu rozpuszczalnika warstwa będzie oczywiście cieńsza, ale znając wymaganą DFT oraz zawartość części stałych w farbie (podaną w karcie technicznej) możemy wyliczyć WFT ze wzoru:

Załóżmy teraz, że zmierzona przez nas wartość WFT jest mniejsza niż wymagana, wyliczona ze wzoru. W takim wypadku musimy nanieść więcej farby. Trzeba jednak pamiętać, że przesada w drugą stronę też nie jest wskazana. Według norm grubość powłoki nie może być dwukrotnie większa od NDFT, a zarazem powinna nie przekraczać 600 μm. Grubsza powłoka nie zachowa swojej integralności i pojawią się na niej spękania.

Pomiaru grubości gotowej powłoki dokonuje się zwykle przy pomocy mierników elektronicznych. Zgodnie ze standardami należy dokonać pomiaru w określonej ilości punktów pomiarowych (szczegóły znaleźć można w normie PN-EN ISO 2808:2008P). Jeśli przynajmniej 90% pomiarów wykazuje grubość większą niż nominalna, możemy spać spokojnie, nie martwiąc się o trwałość naszej powłoki.

Czytaj również

Oceń artykuł:
Oceń pozytywnieOceń negatywnie
67%
33%
Ocen: 3
Loading...Loading...
Napisz do redakcji
Podziel się

Komentarze (2)

  1. 1. Taki wzór można użyć jedynie do teoretycznych rozważań nad grubością powłoki, nadmieniając, iż zawartość części nielotnych (stałych) musi być wyrażona jako ułamek objętościowy, a nie wagowy (nie sucha pozostałość wyrobu malarskiego).
    2. Wzór również powinien uwzględniać odpowiedni współczynnik strat. Są one określone w normie PN nt. obliczania wydajności i zużycia

    Artur Pałasz, Spektrochem, Tarnobrzeg

    Artur Pałasz, Spektrochem
    18 września 2013 at 10:07
    Odpowiedz

  2. „Jeśli przynajmniej 90% pomiarów wykazuje grubość większą niż nominalna, możemy spać spokojnie, nie martwiąc się o trwałość naszej powłoki.”

    Nie zgodzę z takim twierdzeniem, a co zrobić jak na krawędziach kątowników jest dużo za mało, a to np. tylko 1% powierzchni?

    Marcin
    29 listopada 2013 at 16:31
    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 REKLAMA