REKLAMA

Newsletter

Dołącz do newslettera:
Zaznacz, jakie informacje Cię interesują:

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez wydawcę serwisu rynekfarb.pl w celu realizacji usługi „Newsletter rynekfarb.pl". Zapoznałem/zapoznałam się z pouczeniem dotyczącym prawa dostępu do treści moich danych i możliwości ich poprawiania. Jestem świadom/świadoma, iż moja zgoda może być odwołana w każdym czasie, co skutkować będzie usunięciem mojego adresu e-mail z listy dystrybucyjnej usługi.

Potwierdzam zaznajomienie się z Instrukcją dla subskrybentów oraz z Polityką prywatności.

Kliknij i zapisz się bezpłatnie do naszego newslettera ›

Barwy XX wieku – lata 20.

Złote lata 20. to wybuch optymizmu i wolności po zakończeniu I wojny światowej. Tętnią szalonym jazzem, szokują emancypacją kobiet, kuszą podróżami i orientalnym klimatem, czarują przepychem, złotem, srebrem i radosnymi, żywymi odcieniami.

barwy XX wieku

barwy XX wieku

Fotel Bibendum. Fot. Happy Hotelier / Foter.com / CC-BY-NC-ND

Art déco – historyczne zdobienia i współczesne formy

W architekturze, wystroju wnętrz i sztuce lat 20. królował przede wszystkim styl art déco. Na przełomie drugiej i trzeciej dekady XX wieku paryski dekorator Émile-Jacques Ruhlmann przy pomocy rzadkich gatunków drewna, intarsji, złoceń, kości słoniowej i szagrynu stworzył kolekcję mebli i dodatków łączącą historyczne style dekoratorskie ze współczesną prostą i uporządkowaną formą. Miała ona szturmem zdobyć światowe salony, ale była ekskluzywna i bajecznie droga, mogli sobie więc na nią pozwolić tylko najbogatsi.

Kobietą, która wprowadziła styl art déco pod strzechy (realizując tym samym jego podstawowe założenia) była Eileen Gray. Zastąpiła ona egzotyczne surowce Ruhlmanna tanimi i szeroko dostępnymi materiałami. Dzięki temu styl ten stał się naprawdę modny, a prosty stolik E-1027 z chromowanego metalu i szkła czy fotel Bibendum (którego nazwę zainspirował Ludzik Michelin, dlaczego – patrz zdjęcie) są popularne do dziś.

barwy XX wieku

Fot. Wikimedia Commons

Najważniejsze kolorystyczne zestawienie stylu art déco w wystroju wnętrz to czerwony i srebrny. Ciepła całej kompozycji dodają beże oraz kolory z pogranicza pomarańczowego i czerwieni. W architekturze tego nurtu dominowały jasne barwy, kanciaste formy, szkło i aluminium.

Tutmania

Kiedy w 1922 roku archeolog Howard Carter odkrył grobowiec króla Tutanchamona wraz z całym jego bogactwem, na świecie nieoczekiwanie zapanowała Tutmania – moda na egipskie motywy. Ulice zalały stroje i biżuteria w stylu egipskim, a w salonach pojawiły się meble, obicia i tapety ze wzorem lotosu lub starożytnymi symbolami. Najważniejszym kolorem stał się złoty oraz różne odcienie niebieskiego – barwy maski Tutanchamona.

Kolorowa rewolucja – ciąg dalszy

Prócz pełnych przepychu, eleganckich odcieni w latach 20. królowały też kolory żywe i radosne – barwna rewolucja zapoczątkowana przez Leona Baksta trwała w najlepsze. Tryskające energią żółcie, czerwienie, zielenie wypełniały wnętrza, szafy i malarskie płótna. Clarice Cliff dała światu wzorzystą ceramikę Bizarre, Florine Stettheimer – barwne obrazy z życia Nowojorczyków. Triumfy święciły zwłaszcza limonkowa zieleń, żółcie, pomarańcze, róże i fiolety. Kolorowe szaleństwo przyćmił dopiero Wielki Kryzys, a następnie wybuch II wojny światowej.

barwy XX wieku

Ceramika Bizarre. Fot. 4rank / Foter.com / CC-BY-NC

Bauhaus

Niemiecka uczelnia artystyczna i budowlana Bauhaus stworzyła styl, który zaczął wypierać art déco, kończąc symbolicznie lata 20. Twórcy szkoły kładli nacisk na funkcjonalność i proste formy geometryczne, a także brak niepotrzebnych zdobień. Sztukę, w tym architekturę i wystrój wnętrz, postrzegali w ścisłym związku z nauką i do jej tworzenia proponowali wykorzystać pozornie niezwiązane dziedziny wiedzy – na przykład psychologię czy socjologię.

Bauhaus dokonał również znaczącej zmiany w sposobie myślenia o kolorach. Związani ze szkołą wykładowcy – Johannes Itten, Paul Klee czy Wassily Kandinsky – rozpatrywali barwy zawsze w ścisłym związku z formą. Żółty był ostry i trójkątny, niebieski – łagodny i okrągły, czerwony – kwadratowy, zwalisty, materialny. Kandinsky dodatkowo wiązał postrzeganie poszczególnych odcieni z dźwiękiem i teksturą (synestezja).

barwy XX wieku

Fot. retroppo / Foter.com / CC-BY-NC-ND

Styl stworzony przez Bauhaus preferował czyste barwy jak najbardziej zbliżone do podstawowych. Chętnie wykorzystywano na przykład połączenie niebieskiego ze słoneczną żółcią. Zestawienia kolorów podstawowych uzupełniano czernią, bielą oraz szarościami.

Opracowano na podstawie:
L. Eiseman, K. Recker, Pantone. The 20th Century in Color, Chronicle Books, 2011.

Pozostałe teksty o kolorach XX wieku:
Lata 1900-1920

 

Czytaj również

Oceń artykuł:
Oceń pozytywnieOceń negatywnie
100%
0%
Ocen: 1
Loading...Loading...
Napisz do redakcji
Podziel się

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 REKLAMA